Δίνη τών Μελλόντων

 

Αυτη ειναι η διαφορα...
αναμεσα στο σκυλο...
και τον κομματοσκυλο!!!!

@Μανώλης Μεσσήνης

It's impossible, said pride.
It's risky, said experience.
It's pointless, said reason.
GIVE IT A TRY...wispered HEART!
 

~o~o~
Dedicated...LET YOUR FAITH BE BIGGER THAN YOUR FEAR!
~o~o~

 
Because in real life, we don't get what we deserve...instead of that we get what we fight for...as my wise friend  said!

 

...Όταν σαλτάρουν τα γερόντια

Συνάντησα μια μέρα στη ΔΕΗ Πύργου ένα γεροντάκι. Είχε πάει μόνος του. Περίμενε στην ουρά κι όταν έφτασε η σειρά του είπε στην υπάλληλο: «Ήλθα από το χωριό εδώ γιατί θέλω να πληρώσω μόνο το ρεύμα -χωρίς το χαράτσι». «Αυτό δεν γίνεται», του είπε το ποίημα αυτή.

«Τότε κι εσείς να μου κόψετε το ρεύμα ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ»! της είπε.

«Αν δεν έχετε πληρώσει όλο το ποσό που αναφέρει ο λογαριασμός σας, όταν θα έλθει ο εργολάβος θα σας το κόψει», επέμεινε η υπάλληλος.

Τότε στάθηκε, πήρε μια ανάσα (ήταν κόκκινο το πρόσωπό του…) και της είπε:

«Άκου κυρά μου, το παλικάρι μου το ‘χασα πριν δυο χρόνια κι η χήρα του δε δουλεύει πια. Τα δυο μου εγγόνια εγώ τα.......

σπουδάζω γιατρούς… Θα ‘ρθουν στο χωριό και δε θα χω ρεύμα; Δεν έχω να πληρώσω το χαράτσι των κερατάδων… Άκου με καλά! Αυτόν που θα έλθει να μου κόψει το ρεύμα, θα τον σκαγιάσω επάνω στην κολώνα. Αν έχει παιδιά, πες τους να στείλουν κανέναν άλλο...»

Η ματιά του διαπεραστική και σίγουρη με μια ήρεμη πίκρα στα χείλη…

Πάει καιρός από τότε. Δεν ξέρω τι έγινε με το «ρεύμα» του…

Τον είχα ξεχάσει αλλά ήλθε ένα σχολιάκι του Μίλτου Πασχαλίδη να μου τον θυμίσει…

Ο εβδομηντάρης που μπήκε στην Εφορία ουρλιάζοντας «δε θα μου πάρετε το σπίτι» και πυροβόλησε στον αέρα, είναι μόνο η αρχή. Ο επόμενος δεν θα πυροβολήσει στον αέρα. Θα σημαδέψει τον πρώτο κακομοίρη ταμία- και μάλλον θα πετύχει τον πρώτο κακομοίρη φορολογούμενο που ελπίζει να ρυθμίσει τις οφειλές του. Και τις μολότοφ που είχε στην τσάντα, θα τις ανάψει βγαίνοντας απ το Πρωτόκολλο.

Η γιαγιά που αυτοπυρπολήθηκε για να μην είναι βάρος στα παιδιά και τα εγγόνια της, είναι μόνο η αρχή. Η επόμενη γιαγιά θα αυτοπυρποληθεί στο τοπικό κατάστημα του ΙΚΑ.

Αγκαλιά με κάνα δύο υπαλλήλους.

Ο 68χρονος που γκάζωσε τη BMW και φούνταρε στο λιμάνι του Πειραιά, είναι μόνο η αρχή. Ο επόμενος θα παρασύρει στο διάβα του και μερικούς ανυποψίαστους τουρίστες που ονειρεύονται διακοπές στα Κουφονήσια.

Προσποιείστε τους «υπεράνω», τσαλαπατάτε όποιον νομίζετε ότι δεν έχει τρόπο να αντιδράσει, ψηφίζετε νόμους- χειροπέδες για το καλό του έθνους, αλλά σε πολύ λίγο θα το πάρετε χαμπάρι.

Με τα γερόντια δεν είναι να παίζει κανείς!

Τους κόψατε τη σύνταξη, τους απαξιώσατε, τους εξευτελίσατε, δεν έχουν πια φράγκο για να παίρνουν ούτε ένα δωράκι στα εγγόνια τους… Τους συστήσατε να πεθάνουν μια ώρα αρχύτερα για να μην σας κοστίζουν στον προϋπολογισμό σας, λεηλατήσατε τις οικονομίες τους, καταχραστήκατε τις εισφορές τους, τους λοιδορήσατε, τους εξοντώσατε.

Ένα μόνο δεν σας πέρασε απ το μυαλό:

Ότι τα γερόντια δεν έχουν τίποτ’ άλλο να χάσουν! Τι τους νοιάζει αν, αύριο, βγουν στο δρόμο ζωσμένοι εκρηκτικά - κι όποιον πάρει ο Χάρος; Έτσι κι αλλιώς, το δικό τους ραντεβού με το Χάρο είναι ήδη κλεισμένο. Το δικό σας;

Υ.Γ. Θα έλθει η μέρα Βίκυ, θα έλθει. Δεν ξέρω αν θα είναι τα γερόντια ή τα πιπίνια, που θα σαλτάρουν πρώτα, αλλά τη βλέπω να αχνοφέγγει πέρα από τις ομίχλες και τα τούνελ του Καπιταλιστικού υποκόσμου!

Του Χρήστου Αθανάσουλα

...εμείς

"Είμαστε εμείς που ζυμώνουμε και δεν έχουμε ψωμί.
Εμείς που βγάζουμε το κάρβουνο και κρυώνουμε.

Είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα
κι ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο"



Τάσος Λειβαδίτης

ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου.
Ας υποθέσουμε πως ήρθανε τα δάση
μ' αυτοκρατορικήν εξάρτηση πρωινού
θριάμβου, με πουλιά, με το φως τ' ουρανού,
και με τον ήλιο όπου θα τα διαπεράση.

Ας υποθέσουμε πως είμαστε κει πέρα,
σε χώρες άγνωστες, της δύσης, του βορρά,
ενώ πετούμε το παλτό μας στον αέρα,
οι ξένοι βλέπουνε περίεργα, σοβαρά.
Για να μας δεχθή κάποια λαίδη τρυφερά,
έδιωξε τους υπηρέτες της ολημέρα.

Ας υποθέσουμε πως του καπέλλου ο γύρος
άξαφνα εφάρδυνε, μα εστένεψαν, κολλούν,
τα παντελόνια μας και, με του πτερνιστήρος
το πρόσταγμα, χιλιάδες άλογα κινούν.
Πηγαίνουμε -- σημαίες στον άνεμο χτυπούν --
ήρωες σταυροφόροι, σωτήρες του Σωτήρος.

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
από εκατό δρόμους, στα όρια της σιγής,
κι ας τραγουδήσουμε, -- το τραγούδι να μοιάση
νικητήριο σάλπισμα, ξέσπασμα κραυγής --
τους πυρρούς δαίμονες, στα έγκατα της γης,
και, ψηλά, τους ανθρώπους να διασκεδάση.


ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Γ. ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ

...ορισμός του μορφωμένου / Σωκράτης

Όταν ρώτησαν το Σωκράτη να τους δώσει τον ορισμό του μορφωμένου ανθρώπου, δεν ανέφερε τίποτε για τη συσσώρευση γνώσεων.

«Η μόρφωση είπε, είναι θέμα συμπεριφοράς..

Ποιους ανθρώπους λοιπόν θεωρώ μορφωμένους;

1. Πρώτα απ' όλους αυτούς που ελέγχουν δυσάρεστες καταστάσεις, αντί να ελέγχονται από αυτές..

2. Αυτούς που αντιμετωπίζουν όλα τα γεγονότα με γενναιότητα & λογική..

3. Αυτούς που είναι έντιμοι σε όλες τους τις συνδιαλλαγές..

4. Αυτούς που αντιμετωπίζουν γεγονότα δυσάρεστα και ανθρώπους αντιπαθείς καλοπροαίρετα..

5. Αυτούς που ελέγχουν τις απολαύσεις τους..

6. Αυτούς που δεν νικήθηκαν από τις ατυχίες & τις αποτυχίες τους..

7. Τελικά αυτούς που δεν έχουν φθαρεί από τις επιτυχίες και την δόξα τους..»

Σωκράτης (469-399 π.Χ.)

Το σώμα φωνάζει, αυτό που σωπαίνει το στόμα

..Πολλές φορές..

Το κρυολόγημα "στάζει" όταν ο οργανισμός δεν κλαίει.

Ο πονόλαιμος «φράζει», όταν δεν μπορεί να επικοινωνήσει τις αγωνίες.

Το στομάχι καίει όταν ο θυμός δεν μπορεί να βγει.

Ο διαβήτης εισβάλει όταν η μοναξιά πονάει.

Το σώμα παχαίνει όταν η δυσαρέσκεια πιέζει.

Ο πονοκέφαλος καταθλίβει όταν αυξάνουν οι αμφιβολίες.

Η καρδιά χαλαρώνει όταν το νόημα της ζωής φαίνεται να τελειώνει.

Οι αλλεργίες συμβαίνουν όταν η τελειομανία είναι ανυπόφορη.

Τα νύχια σπάνε όταν απειλούνται οι άμυνες.

Το στήθος σφίγγει όταν η υπερηφάνεια εγκλωβίζεται.

Η πίεση αυξάνεται όταν ο φόβος φυλακίζει.

Οι νευρώσεις παραλύουν όταν το εσωτερικό παιδί τυραννιέται.

Ο πυρετός θερμαίνει όταν οι άμυνες εκρήγνυνται.

Ο καρκίνος σκοτώνει εάν δεν συγχωρείς ή / και έχεις κουραστεί να «ζεις».

Και οι σιωπηλοί σου πόνοι; Πώς μιλάνε στο σώμα σου;

Η ασθένεια δεν είναι κακό, θα σου πει ότι έχεις πάρει λάθος δρόμο.

Φαίνεται ωραίο να μοιραστούμε αυτό το μήνυμα:

Ο δρόμος προς την ευτυχία δεν είναι ευθύς.

Υπάρχουν καμπύλες που ονομάζονται ΛΑΘΗ,

Φανάρια που λέγονται ΦΙΛΟΙ,

φώτα που ονομάζονται ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ,

και όλα γίνονται, αν έχεις: ένα ανταλλακτικό που ονομάζεται ΑΠΟΦΑΣΗ,

μια ισχυρή μηχανή που ονομάζεται ΑΓΑΠΗ,


άφθονο καύσιμο που ονομάζεται ΥΠΟΜΟΝΗ,

αλλά πάνω απ 'όλα έναν έμπειρο οδηγό που ονομάζεται ΠΙΣΤΗ.




Κείμενο του Nelson Torres (Dr στη Ψυχιατρική (UCV) και ειδικός σε ψυχο-νευρo-ανοσογλωσσική PNIL στη Βενεζουέλα